وزیر خارجه و تیم دیپلماسی ایران در ماجرای مکانیسم ماشه و تحریم‌های ناعادلانه مصوب شورای امنیت سازمان ملل متحد هم، تدبیر مناسبی به غیر از سردادن شعار و به رخ کشیدن حقوق و قوانین بین‌الملل برای دولت‌های قلدر و جائر نظیر آمریکا و انگلیس و اسرائیل، دستاورد و شیوه‌ای نداشتند....

پیگیری مطالبات جمهوری اسلامی ایران از دولت ونزوئلا در دستور کار وزارت امور خارجه قرار دارد....

وزیر امور خارجه در نشست با فعالان اقتصادی اصفهان گفته است؛ «هیچ فعال اقتصادی به من نگفت برو تحریم‌ها را بردار. همه گفتند مشکل ما را در بانک مرکزی، گمرک، مالیات، جهاد و صمت حل کن. همه‌اش مشکلات داخلی است.»

وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران برای شرکت در اولین اجلاس بین‌المللی استانداران استان‌های ساحلی کشورهای حاشیه دریای خزر وارد گیلان شد....

اجلاس شرم‌الشیخ هم برگزار شد. از ابتدا هم می‌توانستیم حدس بزنیم که آقای رئیس‌جمهور در این اجلاس شرکت نخواهد کرد....

«ایران از دعوت رییس ‌جمهور سیسی برای حضور در نشست شرم‌الشیخ سپاس‌گزار است. با وجود تمایل به تعاملات دیپلماتیک، نه رییس‌جمهور پزشکیان و نه من نمی‌توانیم با کسانی وارد تعامل شویم که به مردم ایران حمله کرده‌اند و همچنان ما را تهدید و تحریم می‌کنند.»

خانم سخنگوی دولت گفته است «دولت به‌شدت فعال است تا با پیشبرد دیپلماسی که وظیفه ذاتی وزارت خارجه است جنگ را از ایران دور کند».

ویتکاف پیش از تماس شامگاه شنبه، ابتکار عمل را در دست گرفت و در تماس با عباس عراقچی، خواستار حمایت تهران از طرح ترامپ برای صلح در غزه شد....

عباس عراقچی وزیر امور خارجه کشورمان تاکید کرد: ایران هرگز در خصوص حاکمیت، حقوق یا امنیت خود سازش نخواهد کرد. بنابراین، این توافق با تبعیت از قانون «الزام دولت به تعلیق همکاری با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی» مصوب مجلس شورای اسلامی و در چارچوب شورای عالی امنیت ملی ایران عملیاتی خواهد شد و تا زمانی اعتبار دارد که هیچ اقدام خصمانه‌ای علیه ایران، از جمله بازگرداندن قطعنامه‌های لغوشدهٔ شورای امنیت سازمان ملل متحد، صورت نپذیرد؛ در غیر این صورت، جمهوری اسلامی ایران گام‌های عملی را پایان‌یافته تلقی خواهد کرد....

اولین پرسشی که از این افراد می‌توان پرسید این است که چرا درکی از جایگاه واقعی سیاسی خود ندارند؟ چرا وقت خود و مردم و کشور را برای زیاده‌خواهی سیاسی تلف می‌کنند؟ چرا گمان می‌کنند که ساختار سیاسی سرنوشت کشور را در اختیار مجلسی قرار می‌دهد که خودشان بهتر از همه مردم از توانایی و ماهیت و اعتبار آن اطلاع دارند؟