به گزارش گیل و دیلم ، روزنامه خراسان نوشت: با این حال ،سکوت بخشی ازچهرههای مشهورورزش، سینما وسرگرمی برای بسیاری ازمخاطبان قابل فهم نبود.
در این میان، انتشار تصاویر عادل فردوسیپور در عیادت از کودکان آسیبدیده جنگی در بیمارستان، آن هم حدود ۳۵روز پس از آغاز این تجاوز، دوباره این پرسش را به میان آورد که واکنش سلبریتیها درچنین بزنگاههایی چه زمانی و چگونه معنا پیدا میکند؟ آیا دیر واکنش نشان دادن صرفاً یک تأخیرساده است یا نشانه نوعی محاسبه؟ و مهمتر از آن، آیا سکوت و بیواکنشی واقعاً موضعی «خنثی» محسوب میشود؟
بازگشت عادل در دقیقه ۹۰
کنشی درست در هر زمانی درست است، اما در زمان مناسب با ارزش تر. بعید است کسی که چند دهه در متن رسانه زیسته، ارزش«زمان» در چنین کنشی را نداند.
عادل فردوسیپور نه فقط یک چهره موثر و برای بسیاری کماکان محبوب رسانهای، بلکه روزنامهنگاری است که سالها نبض افکارعمومی را در برنامهای مانند ۹۰ سنجیده و میداند گاهی یک جمله در لحظه درست، میتواند از دهها واکنش دیرهنگام اثرگذارتر باشد. به همین دلیل طبیعی است که انتشار تصاویر عیادت او از کودکان آسیبدیده جنگی، در کنار استقبال بخشی از مخاطبان، این پرسش را هم به همراه داشته باشد که چرا چنین واکنشی بیش از یک ماه به تعویق افتاد؟
راستش شاید اگر به جای او با یک ورزشکار یا هنرپیشه طرف بودیم که هوش رسانهای عادل را نداشت این تاخیر اهمیت چندانی نداشت. اما میتوان این اتفاق را دستکم از دو زاویه دید. نخست اینکه همین واکنش دیرهنگام باز هم از بسیاری سکوتها قابل دفاعتر است. در فضایی که هنوز برخی چهرههای شناختهشده ترجیح دادهاند هیچ موضعی نگیرند، حضور عادل در کنار کودکان مجروح جنگی ترمیم همان سرمایه اجتماعی است که سالها در ذهن مخاطبان شکل گرفته بود و با این اوصاف اصل اتفاق خوب است.
اما زاویه دوم اما به همان مسئله «زمان» برمیگردد. در چنین روزهایی، ارزش بسیاری از کنشها به لحظه وقوع آنها وابسته است. واکنشی که در روزهای نخست یک بحران بیان میشود، بخشی از شکلگیری روایت عمومی را میسازد؛ اما هرچه زمان بگذرد، اثرگذاری آن کمتر میشود و بیشتر شبیه واکنشی پسینی با انواع محاسبات به نظر میرسد.
دیدگاهتان را بنویسید