×

روزنامه نزدیک به دولت:
حفظ مذاکرات، ضرورتی اقتصادی است نه یک انتخاب سیاسی

  • کد نوشته: 125727
  • ۰
  • روزنامه اعتماد در گزارشی با بررسی پیامد‌های اقتصادی تشدید تنش‌های منطقه‌ای، هشدار می‌دهد خروج از دیپلماسی می‌تواند اقتصاد ایران را با «گریز از ریال»، رکود تورمی و فرسایش سرمایه اجتماعی و اقتصادی مواجه کند....
    حفظ مذاکرات، ضرورتی اقتصادی است نه یک انتخاب سیاسی
  • به گزارش گیل و دیلم ،روزنامه اعتماد در گزارشی با عنوان «دیپلماسی تنها راه‌حل بازگشت ثبات به اقتصاد» به بررسی آثار اقتصادی تشدید تنش‌های نظامی و سیاسی پرداخت و نوشت در حالی که امید‌ها به کاهش تحریم‌ها و پیشرفت مذاکرات افزایش یافته بود، حملات بامداد ۱۷ تیرماه به چند نقطه در هرمزگان و بندرعباس بار دیگر فضای نااطمینانی را بر اقتصاد کشور حاکم کرد.

    این روزنامه با اشاره به تداوم سخنان دونالد ترامپ درباره ادامه مذاکرات، تأکید کرد افزایش تعاملات تجاری و جذب سرمایه‌گذاری خارجی از مسیر دیپلماسی، یکی از مهم‌ترین پیش‌نیاز‌های توسعه اقتصادی، رشد تولید و ایجاد اشتغال است.

    در ادامه گزارش، وحید شقاقی‌شهری، اقتصاددان، با هشدار نسبت به پیامد‌های کنار گذاشتن دیپلماسی گفت: «خروج از دیپلماسی در سپهر سیاست خارجی ایران پیش از آنکه یک تصمیم سیاسی باشد، یک شوک سهمگین به زیرساخت‌های روانی و واقعی اقتصاد است.»

    او افزود: «در اقتصادی که درگیر ناترازی‌های عمیق بانکی و بودجه‌ای است، دیپلماسی تنها یک ابزار برای رفع تحریم نیست، بلکه کارکردی حیاتی در مقام “تعدیل‌کننده انتظارات” و “کاهش ریسک سیستماتیک” دارد.»

    شقاقی‌شهری با اشاره به آثار نااطمینانی بر بازار‌ها تصریح کرد: «فرآیندی که در اینجا رخ می‌دهد، نه یک نوسان ساده بازار، بلکه “گریز از ریال” است.» به گفته او، در چنین شرایطی هجوم به بازار‌های طلا، ارز و سکه تشدید شده و این روند به افزایش تورم ساختاری و کاهش قدرت خرید خانوار‌ها منجر می‌شود.

    این اقتصاددان همچنین هشدار داد که در صورت تداوم محدودیت‌های ناشی از جنگ و تحریم، اقتصاد با «فشار هزینه‌ای-معیشتی»، «شوک عرضه» و تشدید رکود تورمی روبه‌رو خواهد شد و در نهایت «افق آرزو‌های اقتصادی جامعه» از تولید و کارآفرینی به حفظ ارزش دارایی‌ها تغییر می‌کند.

    شقاقی‌شهری در بخش دیگری از گفت‌و‌گو تأکید کرد: «دیپلماسی در دوران جنگ نه صرفاً یک ابزار سیاسی، بلکه به مثابه “تجهیزات مدیریت ریسک” برای حراست از شریان‌های حیاتی اقتصاد است.» او افزود فعال‌سازی دیپلماسی و کاهش نااطمینانی، «تنها راهبرد مؤثر برای ممانعت از تبدیل “هزینه‌های جنگ” به “بحران معیشتی پایدار”» است.

    این اقتصاددان در ادامه پیشنهاد کرد ایران برای کاهش آسیب‌پذیری اقتصادی، راهبرد ائتلاف‌سازی ژئواکونومیک و ژئوپلیتیک با کشور‌هایی مانند چین، روسیه، ترکیه، عربستان، پاکستان، هند، اندونزی و برزیل را دنبال کند و همزمان «حفظ و تداوم آتش‌بس و مذاکرات مستمر با دولت آمریکا با هدف مدیریت و کاهش تنش‌ها» را در دستور کار قرار دهد.

    در بخش دیگری از این گزارش، فرشید شکرخدایی، رئیس کمیسیون سرمایه‌گذاری اتاق بازرگانی ایران، نیز تأکید کرد: «اقتصاد ایران بیش از هر زمان دیگری به ثبات سیاسی و تداوم دیپلماسی نیاز دارد.»

    او گفت افزایش تنش‌های نظامی، نخستین آثار خود را در بازار‌های مالی، تجارت خارجی، سرمایه‌گذاری و معیشت مردم نشان می‌دهد و افزود: «حفظ مسیر گفت‌و‌گو و استفاده از ظرفیت دیپلماسی نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی اقتصادی است.»

    شکرخدایی با بیان اینکه «هیچ جنگی برای همیشه ادامه پیدا نمی‌کند و در نهایت کشور‌ها ناگزیر به مذاکره بازمی‌گردند»، تأکید کرد هرچه مسیر گفت‌و‌گو زودتر فعال شود، هزینه‌های اقتصادی و اجتماعی نیز کاهش خواهد یافت.

    به گفته این عضو اتاق بازرگانی ایران، تشدید تنش‌ها می‌تواند درآمد‌های ارزی و صادرات نفت را تحت فشار قرار دهد، کسری بودجه را افزایش دهد، تجارت خارجی و سرمایه‌گذاری را با مشکل مواجه کند و در نهایت به رشد تورم و کاهش قدرت خرید خانوار‌ها بینجامد.

    شکرخدایی همچنین با اشاره به چشم‌انداز ماه‌های آینده گفت مهم‌ترین نگرانی اقتصاد ایران، روند افزایشی تورم است و در صورت تداوم تنش‌ها، فشار بیشتری بر معیشت خانوار‌ها وارد خواهد شد.

    او در پایان تأکید کرد: «کاهش تنش‌های خارجی، حفظ مسیر دیپلماسی، ایجاد ثبات در روابط اقتصادی و افزایش اطمینان فعالان اقتصادی می‌تواند از شدت این فشار‌ها بکاهد و زمینه را برای بازگشت تدریجی آرامش به اقتصاد کشور فراهم کند. هرچه دیپلماسی فعال‌تر باشد، احتمال کاهش ریسک‌های اقتصادی، کنترل تورم و بهبود فضای کسب‌وکار نیز بیشتر خواهد بود.»

    نویسنده: اُمید غمخوار
    برچسب ها

    لینک کوتاه مطلب:

    https://gildeylam.ir/?p=125727

    نوشته های مشابه

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *