حزب اصلاح‌طلب اتحاد ملت که در ایجاد شکاف و اختلاف در صفوف ملت و تطهیر غرب، ید طولایی دارد، در جدیدترین بیانیه ضدّ ملی و انسجام‌سوز خود، بدون توجه به رفتارهای جنگ‌طلبانه امریکا که همچنان هم ادامه دارد، حفاظت از یادداشت تفاهم میان رؤسای جمهوری ایران و امریکا را «وظیفه‌ای ملی» توصیف کرده است.

روزنامه جوان با عنوان «صلح می‌خواهید باید بجنگید!» تأکید کرد که دوگانه «جنگ یا مذاکره» یک جدال بی‌حاصل در فضای سیاسی کشور است و نوشت: راهبرد آمریکا در قبال ایران، صرف‌نظر از رویکرد تهران، «جنگ و تجاوز» است...

برخی خودعمارپندارهای داخلی که گویی همچنان در رقابت‌های فرصت‌سوز انتخاباتی به سر می‌برند، در تخریب چهره‌های معتمد نظام چنان به ورطه افراط افتاده‌اند که گویی نعوذبالله با نتانیاهو درافتاده‌اند...

هربار که جنگ می‌شود، اصلاح‌طلبان شروع می‌کنند علیه کسانی که مخالفتی آشکار یا ضمنی علیه مذاکره با امریکا داشته‌اند، داد سخن می‌دهند و به نوعی آنان را عامل جنگ‌افروزی امریکا وانمود می‌کنند! این نوعی خیانت اگر نباشد، کج‌کردن واقعیت است....

انسجام ملی و حضور مردمی یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌های قدرت ملی و امنیت کشور در شرایط تهدیدهای خارجی است. راهپیمایی‌ها و تجمعات مردمی تنها مراسمی نمادین نیستند، بلکه ابزاری برای تقویت بازدارندگی، افزایش تاب‌آوری اجتماعی و نمایش وحدت ملی به شمار می‌روند....

ممکن است عده‌ای پیگیری حقوقی جنایات بین‌المللی را اقدامی تشریفاتی و بی‌ثمر بپندارند، زیرا این فرآیند ممکن است سال‌ها طول بکشد و به محکومیت عاملان منجر نشود، اما این برداشت، شناخت نادرستی از نقش حقوق بین‌الملل ارائه می‌دهد....

حضور مردم در خیابان، صرفاً یک تجمع سیاسی نیست، تجلی اراده ملی است. این حضور، پیام روشنی دارد؛ ملت ایران از جمهوری اسلامی، منافع ملی و حقوق قانونی خود حمایت می‌کند و خواهان مذاکره‌ای عزتمند، هوشمندانه و نتیجه‌بخش است....

تفاهمنامه امضاشده میان تهران و واشینگتن، از همان ساعات اولیه، به میدان مین روایت‌ها بدل شد. اما نکته دردناک ماجرا اینجاست: پیش از آنکه رسانه‌های دشمن بتوانند دستگاه دروغ‌پراکنی خود را به کار بیندازند، این جریان‌های داخلی بودند که ناخواسته نارنجک را از چنگ دشمن ربوده و در سنگر خودی منفجر کردند....

تعجیل گروسی برای بازرسی از نطنز و فردو منبعث از یک رویکرد حقوقی و طبیعی نبوده و بالعکس، در قالب فشار روانی و سیاسی بر جمهوری اسلامی ایران باید مورد تحلیل قرار گیرد....

یک روزنامه اصولگرا نوشت: گروهی هیچ‌گونه بحث و مذاکره را نمی‌پذیرند و نمی‌توانند هضم کنند که مذاکره هم می‌تواند مانند جنگ و ادامه‌ی آن باشد. مرتب القا می‌کنند که در زمان پایان تیرهای پدافند دشمن، آتش‌بس کردیم و در زمان پایان نفت ذخیره‌ی جهان، تفاهم! و روی سینه‌ی دشمن نشسته بودیم و زمان بریدن سر شمر بود و نباید دست از جنگ می‌کشیدیم....