به گزارش گیل و دیلم ، روزنامه خراسان نوشت: این تلاش آشکار برای سلب هویت اصلاحطلبی از دولت در شرایطی صورت میگیرد که بخش قابلتوجهی از مدیران ارشد اقتصادی، اجرایی و سیاستگذاری دولت، همان چهرههایی هستند که سالها در شبکه تصمیمگیری اصلاحطلبان حضور داشتهاند و امروز نیز ذینفع اصلی ساختارهای نیمهدولتی و شرکتهای بزرگ هستند.
عبور از دولت زمانی معنا دارد که با عبور از منافع همراه باشد، نه صرفاً عبور رسانهای.
رهبر انقلاب صریحاً تأکید کردند که همه جریانها، اعم از منتقد و موافق، باید دولت را در عبور از دوره دشوار فعلی یاری کنند. اما بخشی از اصلاحطلبان راه فرار از مسئولیت را ترجیح میدهند، بیآنکه در هزینه تصمیمات سخت شریک شوند، خود را در جایگاه اپوزیسیون داخلساختار مینشانند. چنین رویکردی، بیش از آنکه نقدی کمککننده باشد، تخریب سرمایه اجتماعی اصلاحات است. نقدی که بهجای دستگیری، به مچگیری بدل شود، عملاً فاصله اصلاحطلبان با جامعه را افزایش میدهد.
در این میان، یک واقعیت سیاسی مهم نیز نباید پنهان بماند؛ اگر پزشکیان میخواهد مسیر اصلاحات ساختاری و گفتوگوی ملی را ادامه دهد، ناگزیر باید تشکیلات سیاسی مستقل و همسو با خطمشی خود بسازد. تجربه دولت روحانی نشان داد اتکای صرف به جبهه اصلاحات، بدون ایجاد شبکه سازمانی پایدار، درنهایت دولت را بیپشتوانه میگذارد و جریان اصلاحات را نیز در موقعیت مطالبهگری بیهزینه نگه میدارد.
امروز که سخنگوی رسمی جبهه اصلاحات، آشکارا مشروعیت هویتی دولت را زیرسؤال میبرد، این ضرورت بیش از هر زمان دیگری خود را نشان میدهد. نقد دولت لازم است، اما مسئولیتگریزی نه. اگر اصلاحطلبان میخواهند همچنان مدعی اصلاحگری باشند، باید در هزینه اصلاحات نیز سهیم شوند، نه آنکه هر زمان میدان سیاست سخت شد، به پشت صحنه بازگردند و دولت منتخب خود را تنها بگذارند





دیدگاهتان را بنویسید