به گزارش گیل و دیلم ، حسین شریعتمداری در کیهان نوشت: بدیهی است که این دزدی دریایی نمیتواند و نباید با اِعمال حاکمیت ایران بر تنگه هرمز همسو تلقی شود و مابهازای آن دست کشیدن ما از حاکمیت بر تنگه هرمز باشد.
دست ایران برای شکست محاصره دریایی و دست کشیدن آمریکا از این دزدی دریایی بسته نیست. پاشنه آشیل این «نامعادله»، بستن تنگه بابالمندب به روی کشتیهای تحت مالکیت کشورهای متخاصم و شناورهای حامل نفت یا کالای تجاری برای این کشورهاست. بابالمندب یکی از مهمترین گذرگاههای دریایی جهان است که دریای سرخ را به خلیج عدن و سپس اقیانوس هند متصل میکند.
این تنگه میان شاخ آفریقا و شبهجزیره عربستان قرار دارد و از نظر ژئوپولیتیکی و اقتصادی اهمیت بسیار بالایی دارد. بابالمندب یکی از شاهراههای اصلی تجارت جهانی است. بخش بزرگی از نفت و گاز خلیجفارس، انتقال کالاهای آسیایی به اروپا و تجارت میان آسیا و مدیترانه از این تنگه عبور میکند. جبهه مقاومت یمن بارها برای بستن بابالمندب به روی کشتیهای نفتی و تجاری کشورهای متخاصم و همپیمان و همسو با آنها اعلام آمادگی کرده است و در این میدان تجربه مثالزدنی و موفقی نیز دارد. مگر محاصره دریایی ایران در پروتکلهای بینالمللی آمده است؟ که بستن بابالمندب نیامده باشد؟!
دیدگاهتان را بنویسید